Uitbreiding flexi-jobs opnieuw uitgesteld tot de zomer

De aangekondigde uitbreiding van het flexi-jobsysteem zal niet ingaan op 1 april. Minister van Werk David Clarinval bevestigde in de Kamer dat de hervorming pas tegen de zomer rond kan zijn.

Het uitstel is meer dan een timingkwestie: het legt de spanningen bloot tussen politieke ambitie, sociale overlegstructuren en een arbeidsmarkt die steeds meer leunt op flexibiliteit.

Een systeem dat zijn kinderschoenen al lang ontgroeid is

Flexi-jobs zijn al lang geen marginaal bijverdienmodel meer. In 2024 maakten meer dan 220.000 mensen er gebruik van, vaak naast een hoofdberoep of pensioen. Wat begon als een maatregel in de horeca, groeide uit tot een structureel instrument om personeelstekorten op te vangen in sectoren zoals zorg, onderwijs, kinderopvang, openbaar vervoer en evenementen.

Het succes van het systeem is grotendeels te verklaren door zijn eenvoud: het loon is voor de werknemer onbelast, terwijl de werkgever een lagere bijdrage betaalt dan bij klassieke tewerkstelling. Dat evenwicht maakt flexi-jobs aantrekkelijk — en tegelijk controversieel.

Wat vandaag geldt, blijft gelden

Ondanks politieke aankondigingen is het juridische kader voorlopig ongewijzigd. Concreet betekent dat:

• Flexi-jobs zijn enkel toegelaten in sectoren die expliciet in de wet zijn opgenomen.
• Sectoren zoals bouw, industrie en een groot deel van de bediendensector vallen daar vandaag nog niet onder.
• Enkel wie een hoofdjob van minstens 4/5e heeft of gepensioneerd is, kan als flexi-jobber aan de slag.
• De bestaande plafonds voor uurloon en jaarinkomen blijven van toepassing.

Wie dus rekende op een snelle uitbreiding vanaf het voorjaar, moet vaststellen dat die verwachtingen voorbarig waren.

Politieke belofte botst op procedurele realiteit

In het regeerakkoord engageerde de federale regering zich om flexi-jobs in principe in alle sectoren mogelijk te maken, tenzij een sector expliciet zou kiezen om dat niet te doen. Dat zou een fundamentele koerswijziging betekenen: van een uitzonderingsmodel naar een algemeen systeem.

Maar tussen politieke intentie en wetgeving gaapt een kloof. Het dossier zit momenteel vast in het verplichte overleg met de sociale partners. Daarna volgen nog het advies van de Raad van State, goedkeuring in de ministerraad en een stemming in het parlement. Elk van die stappen heeft vaste termijnen en laat weinig ruimte voor versnelling.

De minister erkent intussen openlijk dat een inwerkingtreding vóór 1 juli niet realistisch is.

Een gevoelig evenwicht

De vertraging is symptomatisch voor het bredere debat rond flexi-jobs. Voorstanders zien het systeem als een antwoord op structurele krapte op de arbeidsmarkt en als een manier om werken aantrekkelijker te maken. Tegenstanders waarschuwen dan weer voor verdringing van vaste jobs en een uitholling van de sociale zekerheid.

Die spanning verklaart waarom het systeem, ondanks zijn populariteit, politiek beladen blijft. Elke uitbreiding vergroot niet alleen de flexibiliteit, maar ook de budgettaire en sociale impact.

Wat dit betekent voor de praktijk

Voorlopig verandert er niets. Werkgevers in sectoren waar flexi-jobs vandaag niet zijn toegestaan, kunnen er nog steeds geen gebruik van maken. Werknemers die hopen via flexi-werk in nieuwe sectoren bij te verdienen, zullen moeten wachten tot de wet effectief wordt aangepast.

Tegelijk groeit de verwachting dat, zodra de uitbreiding er komt, de vraag naar flexi-jobbers snel zal toenemen. De ervaring leert dat nieuwe toegelaten sectoren vaak meteen volgen met vacatures.

Flexi-jobs blijven evolueren — wij volgen mee

Op FlexiWerker.be volgen we de federale besluitvorming rond flexi-jobs van nabij. Zodra de wetgeving wijzigt, brengen we daar helder en feitelijk verslag over.

Bron: HLN – “Niet voor 1 april, maar pas tegen de zomer: waarom de langverwachte uitbreiding van de flexi-jobs er nog niet komt”.